خانه » جنسی » استروژن بالا استروژن پایین در زنان و مردان علایم و روش های درمان
استروژن بالا استروژن پایین در زنان و مردان علایم و روش های درمان

استروژن بالا استروژن پایین در زنان و مردان علایم و روش های درمان

 استروژن بالا استروژن پایین در زنان و مردان علایم و روش های درمان استروژن یک هورمون استروئیدی است که توسط سلول های تک فولیکولی در تخمدان تولید می شوند و هورمون جنسی زنانه ای است که مسئولیت چرخه قاعدگی، تخمک گذاری و حفظ بارداری را بعد از لقاح بر عهده دارد. در این مطلب از مجله سلامت ما درباره علائم و نشانه های بالا و پایین بودن استروژن نکات جالبی را بیان می کنیم.

بالا و پایین بودن استروژن

بالا و پایین بودن استروژن

استروژن چیست؟

هورمون‌های بدن شما مانند یک الا کلنگ هستند. هنگامی ‌که آن‌ها کاملا متعادل هستند، بدن شما آن‌طوری که باید عمل می‌کند. اما زمانی که آن‌ها دچار عدم تعادل می‌شوند، ممکن است تجربه‌ی برخی از علائم را شروع کنید.

استروژن به عنوان هورمون “زن” شناخته شده‌است. تستوسترون به عنوان هورمون “مردانه” شناخته می‌شود. گرچه هر هورمون با یک جنسیت خاص شناسایی می‌شود، اما هر دو هم در زنان و هم در مردان یافت می‌شوند. به طور متوسط ​​زنان دارای سطوح بالاتری از استروژن هستند و مردان تستوسترون بیش‌تری دارند.

در زنان، استروژن به شروع توسعه‌ی جنسی کمک می‌کند. این هورمون همچنین همراه با یک هورمون جنسی دیگر به نام پروژسترون، چرخه‌ی قاعدگی زن را تنظیم می‌کند و بر تمام سیستم تولید مثل تاثیر می‌گذارد. در زنانی که قبل از دوره‌ی یائسگی به سر می‌برند، سطوح استروژن و پروژسترون از یک مرحله‌ی چرخه‌ی قاعدگی به مرحله‌ی دیگر متفاوت است.

در مردان نیز، استروژن نقش مهمی در عملکرد جنسی دارد.

علل بالا بودن سطح استروژن

بالا رفتن سطح استروژن می‌تواند به طور طبیعی ایجاد شود، اما بیش از حد بودن میزان استروژن در اثر مصرف داروهای خاصی نیز امکان‌پذیر است. به عنوان مثال، درمان جایگزینی استروژن، یک درمان محبوب برای علائم یائسگی، ممکن است باعث شود که استروژن به سطوح مشکل‌زایی برسد.

بدن شما همچنین ممکن است سطح تستوسترون پایین یا سطح پروژسترون کم را تجربه کند، اتفاقی که می‌تواند توازن هورمونی شما را دچار مشکل کند. بالا بودن سطح استروژن نسبت به سطح پروژسترون به طور غیرمعمول، به عنوان نفوذ استروژن شناخته شده‌است.

علائم استروژن بالا در زنان

هنگامی‌ که میزان استروژن و تستوسترون در بدن شما متعادل نیست، ممکن است توسعه‌ی علائم خاصی را شروع کنید. در زنان، علائم بالقوه‌ی این افزایش سطح عبارتند از:

– نفخ
– تورم و حساسیت در سینه‌ها
– غده‌های فیبروکیستیک در سینه‌ها
– کاهش میل جنسی
– دوره‌های قاعدگی نامنظم
– تشدید علائم سندرم پیش از قاعدگی (PMS)
– نوسانات خلقی
– سردرد
– اضطراب و حملات هراس
– افزایش وزن
– ریزش مو
– یخ کردن دست‌ها یا پاها
– مشکلات خواب
– خواب‌آلودگی یا خستگی
– مشکلات حافظه

علائم استروژن بالا در مردان

اگر چه استروژن، یک هورمون زنانه نامیده می‌شود، اما بدن مردها هم استروژن تولید می‌کند. تعادل مناسب استروژن و تستوسترون برای رشد و توسعه‌ی جنسی مهم است. هنگامی ‌که تعادل این هورمون‌ها از بین می‌رود، رشد و عملکرد جنسی شما ممکن است تحت تاثیر قرار بگیرد.

علائم استروژن بالا در مردان عبارتند از:

۱. ناباروری

استروژن تا حدی مسئولیت ایجاد اسپرم سالم را بر عهده دارد. وقتی سطح استروژن بالا باشد، سطح اسپرم ممکن است افت کند و این امر منجر به بروز مشکلات مربوط به باروری می‌شود.

۲. ژنیکوماستی

استروژن ممکن است رشد بافت پستان را تحریک کند. مردانی که بیش از حد ‌استروژن دارند ممکن است دچار ژینکوماستی شوند، اختلالی که به بزرگ شدن سینه‌ها منجر می‌شود.

۳. اختلال نعوظ (ED)

مردانی که دارای سطوح بالای استروژن هستند، ممکن است دچار اختلال نعوظ شوند.

تشخیص بالا بودن استروژن

اگر پزشک‌تان مشکوک است که شما ممکن است دچار بالا رفتن سطح استروژن شده باشید، احتمالا برای بررسی سطح هورمون‌تان آزمایش خون برای‌‌تان تجویز می‌کند. یک متخصص آموزش‌دیده نمونه‌ی خون شما را در یک آزمایشگاه آزمایش می‌کند. نتایج نشان می‌دهد که میزان استروژن شما بیش از حد کم است یا زیاد. سطح استروژن خون با مقیاس پیکتوگرام بر هر میلی‌لیتر (pg / ml) اندازه‌گیری می‌شود.

سه نوع استروژن وجود دارد: استرادیول، استریول و استرون. استرادیول اصلی‌ترین هورمون جنسی زنانه است. استریول و استرون، دیگر هورمون‌های جنسی زنانه هستند. استریول در زنانی که باردار نیستند، تقریبا غیرقابل‌تشخیص است.

سطح استروژن نرمال در زنان

طبق آزمایشگاه‌های پزشکی Mayo، سطوح استرون و استرادیول نرمال برای زنان به قرار زیر است:

استرون استرادیول
دختران قبل از سن بلوغ غیرقابل‌تشخیص – ۲۹ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر غیرقابل‌تشخیص – ۲۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر
دختران در سن بلوغ ۱۰-۲۰۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر غیرقابل‌تشخیص – ۲۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر
زنان قبل از سن یائسگی ۱۷- ۲۰۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر غیرقابل‌تشخیص – ۳۵۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر
زنان پس از دوره‌ی یائسگی  ۷ – ۴۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر کم‌تر از ۱۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر

در دختران و زنان پیش از یائسگی، میزان استرادیول در طول دوره‌ی قاعدگی به طور گسترده‌ای متفاوت است.

سطح استروژن نرمال در مردان

مطابق با آزمایشگاه‌های پزشکی Mayo، سطوح استرون و استرادیول زیر برای مردان نرمال است:

استروژن استرادیول
مردان قبل از بلوغ غیرقابل‌تشخیص – ۱۶ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر غیرقابل‌تشخیص – ۱۳ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر
مردان تازه به بلوغ رسیده غیرقابل‌تشخیص – ۶۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر غیرقابل‌تشخیص – ۴۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر
مردان بالغ ۱۰ – ۶۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر ۱۰ – ۴۰ پیکتوگرام بر میلی‌لیتر

درمان بالا بودن استروژن

برای کنترل نفوذ استروژن یا استروژن بالا، پزشک ممکن است داروهایی را برای شما تجویز کند، جراحی را توصیه کند یا شما را تشویق کند که رژیم غذایی خود را تنظیم کنید.

۱. داروها

اگر در طول انجام هورمون درمانی افزایش میزان استروژن را تجربه کنید، پزشک ممکن است برنامه‌ی هورمون درمانی خود را تغییر دهد. این تغییر ممکن است به بدن شما کمک کند تا تعادل هورمونی خود را بازبیابد.

اگر نوعی سرطان دارید که حساس به ‌استروژن است، سطح استروژن بالا می‌تواند باعث بدتر شدن بیماری‌تان شود. پزشک‌تان ممکن است داروهایی برای جلوگیری از اتصال ‌استروژن به سلول‌های سرطانی تجویز کند. برای مثال، ممکن است تاموکسیفن را تجویز کنند.

احتمال دیگر این است که پزشک یک مهارکننده‌ی آروماتاز ​​تجویز کند. این نوع داروها مانع از این می‌شوند که آنزیم آروماتاز ​​ آندروژن را به ‌استروژن تبدیل کند. این گروه از داروها عبارتند از:

– آناستازول (آریمادکس)
– اگزمستان (آروماسین)
– لتروزول (فمارا)

در موارد دیگر، آن‌ها ممکن است دارویی را تجویز کنند که تولید استروژن را توسط تخمدان‌ها متوقف کند. به عنوان مثال، ممکن است داروهای زیر تجویز شوند:

– گوسرلین (زولادکس)
– لوپرولید (لوپرون)

۲. عمل جراحی

اگر شما به نوعی سرطان مبتلا هستید که حساس به ‌استروژن است، پزشک‌تان ممکن است اووفورکتومی را توصیه کند. اووفورکتومی یک نوع جراحی است که برای حذف تخمدان انجام می‌شود. از آن‌جایی که تخمدان‌ها بیش‌ترِ استروژن را در بدن زنان تولید می‌کنند، حذف آن‌ها باعث کاهش سطح استروژن می‌شود. این عمل به عنوان یائسگی در اثر جراحی شناخته می‌شود.

پزشک شما همچنین ممکن است اووفورکتومی را توصیه کند اگر شما در معرض خطر ابتلا به سرطان پستان و تخمدان باشید. اگر یکی یا بیش‌تر از موارد زیر درست باشد، ممکن است در معرض خطر ابتلا به این بیماری‌ها قرار داشته باشید:

–  سابقه‌ی خانوادگی سرطان سینه یا سرطان تخمدان دارید.

– برای یک جهش خاص در ژن BRCA1 یا BRCA2 پاسخ آزمایش‌تان مثبت است.

– برای جهش خاصی در سایر ژن‌های مرتبط با خطر ابتلا به سرطان جواب آزمایش‌تان مثبت است.

با توجه به موسسه‌ی ملی سرطان (NCI)، به نظر می‌رسد که حذف هر دو تخمدان خطر ابتلا به سرطان سینه را در بیماران دارای ریسک بالا در حدود ۵۰ درصد کاهش می‌دهد.

پزشک‌تان همچنین ممکن است از پرتودرمانی استفاده کند تا تخمدان‌های شما غیر فعال شوند.

۳. رژیم غذایی

برای کمک به کاهش سطوح استروژن، پزشک ممکن است اعمال تغییراتی را در عادات غذایی‌تان توصیه کند. به عنوان مثال، ممکن است شما را به خوردن یک رژیم کم چرب و دارای فیبر زیاد تشویق کند. او همچنین ممکن است شما را مجبور کند که وزن اضافی خود را از دست بدهید.

اختلالات مرتبط با استروژن بالا

سطح بالای استروژن می‌تواند شما را در معرض ریسک بالاتر ابتلا به برخی اختلالات دیگر قرار دهد. به عنوان مثال، افزایش سطح استروژن عامل خطری برای سرطان پستان و سرطان تخمدان است. بر اساس گزارش انجمن سرطان آمریکا (ACS)، نفوذ استروژن همچنین می‌تواند خطر ابتلا به سرطان آندومتر را افزایش دهد.

سطح بالای استروژن ممکن است شما را در معرض ریسک بالاتر لخته شدن خون و سکته‌ی مغزی قرار دهد.

نفوذ استروژن همچنین ممکن است شانس ابتلا به اختلال عملکرد تیروئید را در شما افزایش دهد. این امر می‌تواند علایمی مانند خستگی و تغییرات وزن را ایجاد کند.

با پزشک‌تان صحبت کنید

اگر علائمی غیر عادی دارید، از پزشک‌تان وقت ملاقات بگیرید. او می‌تواند به شما کمک کند تا بدانید که آیا این علائم ناشی از استروژن بالا است یا خیر. مهم است که بالا بودن استروژن و علل اصلی بروز این علائم را درمان کنید. درمان می‌تواند به کاهش نشانه‌های شما و خطر بروز هر گونه عارضه‌ای کمک کند.

استروژن در زنان

استروژن در زنان

علائم، تشخیص ، درمان پایین بودن استروژن در زنان

هورمون استروژن

– مسئول رشد جنسی دختران است در زمانی که به سن بلوغ می‌رسند

– رشد پوشش رحم را در دوران قاعدگی و در آغاز حاملگی کنترل می‌کند

– باعث تغییرات پستان در نوجوانان و زنان باردار می‌شود

– در متابولیسم استخوان و کلسترول دخیل است

– میزان مصرف غذا، وزن بدن، متابولیسم گلوکز و حساسیت به انسولین را تنظیم می‌کند

نشانه‌های کم بودن استروژن چیست؟

کم بودن سطح استروژن در دخترانی که به بلوغ نرسیده‌اند و زنان نزدیک به یائسگی بیش‌تر است. با این حال، زنان در تمام سنین ممکن است استروژن کم را تجربه کنند.

علائم معمول کم بودن استروژن عبارتند از

– رابطه‌ی جنسی دردناک ناشی از نرم و مرطوب نبودن محیط واژن
– افزایش عفونت‌های دستگاه ادراری (UTIs) به علت نازک شدن مجرای ادرار
– نامنظم شدن دوره‌های قاعدگی یا عدم تجربه‌ی قاعدگی در برخی از ماه‌ها
– نوسانات خلقی
– گر گرفتگی
– حساسیت سینه
– سردرد یا تشدید شدن میگرنی که از قبل وجود داشته‌است
– افسردگی
– مشکل متمرکز
– خستگی

همچنین ممکن است متوجه شوید که استخوان‌تان راحت‌تر دچار ترک یا شکستگی می‌شود. چنین چیزی ممکن است به دلیل کاهش تراکم استخوان باشد. استروژن با کلسیم، ویتامین D و دیگر مواد معدنی برای حفظ قدرت استخوان‌ها فعالیت می‌کند. اگر سطح استروژن شما کم باشد، ممکن است کاهش تراکم استخوان را نیز تجربه کنید.

پایین بودن استروژن در صورت عدم درمان، می‌تواند به ناباروری در زنان منجر شود.

چه چیزی باعث کمبود استروژن می‌شود؟

استروژن در درجه‌ی اول در تخمدان‌ها تولید می‌شود. هر چیزی که تخمدان‌ها را تحت تاثیر قرار بدهد به تاثیر بر میزان تولید استروژن منجر خواهد شد.

زنان جوان ممکن است کمبود استروژن را بنا به دلایل زیر تجربه کنند

– انجام بیش از حد تمرینان ورزشی
– اختلالات خوردن، مانند بی‌اشتهایی
–  عملکرد ضعیف غده‌ی هیپوفیز
– نارسایی زودرس تخمدان، که می‌تواند ناشی از نقص ژنتیکی، سموم یا اختلال خود ایمنی باشد
– سندرم ترنر
– بیماری مزمن کلیوی

در زنان بالای ۴۰ سال، استروژن کم می‌تواند نشانه‌ای از نزدیک شدن به یائسگی باشد. این دوران تغییر پری‌منوپوز نامیده می‌شود.

در طول پری‌منوپوز، تخمدان‌ها همچنان استروژن تولید می‌کنند. روند تولید به مرور کاهش خواهد یافت تا زمانی که یائسگی از راه برسد. هنگامی ‌که دیگر تولید استروژن ندارید، به یائسگی رسیده‌اید.

عوامل خطری که کمبود استروژن را هشدار می‌دهند

شایع‌ترین عوامل خطر برای سطوح پایین استروژن عبارتند از:

– سن، چرا که تخمدان‌ها در طول زمان استروژن کم‌تری تولید می‌کنند
– سابقه‌ی خانوادگی مشکلات هورمونی، مانند کیست تخمدان
– اختلالات خوردن
– رژیم غذایی سخت
– انجام بیش از حد تمرینات ورزشی
– مسائل مربوط به غده‌ی هیپوفیز

کمبود استروژن چگونه تشخیص داده می‌شود؟

تشخیص کم بودن استروژن و درمان آن می‌تواند مانع بروز بسیاری از مشکلات سلامتی شود.

اگر در حال تجربه‌ی علائم استروژن کم هستید، با پزشک‌تان مشورت کنید. او می‌تواند علائم شما را ارزیابی کند و در صورت وجود چنین اختلالی آن را تشخیص دهد. تشخیص زودهنگام ممکن است به جلوگیری از بروز عوارض بیش‌تر کمک کند.

زمانی که به پزشک‌تان مراجعه کنید، او در مورد سابقه‌ی سلامت خانواده‌گی‌تان صحبت خواهد کرد و علائم شما را ارزیابی خواهد کرد. او همچنین معاینه‌ی فیزیکی انجام خواهد داد. برای اندازه‌گیری سطح هورمون در بدن‌تان احتمالا انجام آزمایش خون لازم است.

اگر موارد زیر را تجربه می‌کنید، سطح استرون و استرادیول نیز در بدن‌تان آزمایش می‌شود

– گرگرفتگی
– تعریق شبانه
– بیخوابی
– از دست دادن دوره‌ها به طور مکرر (آمنوره)

در برخی موارد، ممکن است پزشک‌تان برای بررسی هر نوع اختلال که ممکن است بر سیستم غدد درون‌ریز تاثیر بگذارد، یک اسکن مغزی را تجویز کند. آزمایش DNA نیز می‌تواند برای ارزیابی هر گونه مشکلی در رابطه با سیستم غدد درون‌ریز شما مورد استفاده قرار گیرد.

استروژن کم چگونه درمان می‌شود؟

زنان دارای سطوح پایین استروژن ممکن است از درمان هورمونی بهره‌مند شوند.

استروژن درمانی

برای زنان بالای ۲۵ تا ۵۰ سال که دچار کمبود استروژن هستند معمولا دوز بالای استروژن تجویز می‌شود. این تجویز می‌تواند خطر تحلیل رفتن استخوان، بیماری‌های قلبی عروقی و سایر اختلالات هورمونی را کاهش دهد.

دوز واقعی بستگی به شدت اختلال و روش مصرف دارد. استروژن می‌تواند به شکل‌های زیر مصرف شود:

– خوراکی
– موضعی
– واژینال
– از طریق تزریق

در بعضی موارد، ممکن است حتی بعد از این‌که میزان استروژن شما به حالت طبیعی برسد، باز هم درمان طولانی مدت مورد نیاز باشد. برای حفظ سطح فعلی استروژن در بدن‌تان ممکن است دوزهای پایین استروژن تجویز شود.

استروژن درمانی همچنین ممکن است به شدت علائم یائسگی را بهبود داده و خطر رخ دادن شکستگی را کاهش دهد.

درمان طولانی مدت استروژن در درجه‌ی اول برای زنانی توصیه می‌شود که در حال نزدیک شدن به یائسگی هستند و همچنین هیسترکتومی داشته‌اند. در تمام موارد دیگر، استروژن درمانی فقط به مدت یک تا دو سال توصیه می‌شود، به این دلیل که استروژن ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.

درمان جایگزینی هورمون (HRT)

HRT برای افزایش سطح هورمون طبیعی بدن شما مورد استفاده قرار می‌گیرد. اگر در معرض یائسگی هستید، پزشک‌تان ممکن است HRT را توصیه کند. یائسگی سبب کاهش میزان استروژن و پروژسترون می‌شود. HRT می‌تواند سطوح این دو را به حالت عادی بازگرداند.

در این روش درمانی، هورمون‌ها به صورت زیر می‌توانند مصرف شوند:

– موضعی
– خوراکی
– واژینال
– از طریق تزریق

درمان HRT را می‌توان بر اساس دوز، طول مدت، و ترکیب هورمون‌ها تنظیم کرد. به عنوان مثال، بسته به تشخیص، پروژسترون اغلب همراه با استروژن استفاده می‌شود.

خطر بالقوه‌ی بیماری قلبی عروقی در زنانی که به یائسگی نزدیک می‌شوند و تحت درمان HRT قرار دارند ممکن است افزایش بیابد. همچنین ثابت شده‌است که این درمان خطر ابتلا به لخته شدن خون، سکته‌ی مغزی، و سرطان سینه را افزایش می‌دهد.

سطح استروژن پایین و افزایش وزن: آیا ارتباطی بین این دو وجود دارد؟

هورمون‌های جنسی مانند استروژن، بر میزان چربی بدن تاثیر می‌گذارند. استروژن، متابولیسم گلوکز و چربی را تنظیم می‌کند. کم بودن سطح استروژن در بدن‌تان می‌تواند منجر به افزایش وزن شود.

بر اساس تحقیقات این امر می‌تواند دلیل بالا رفتن وزن زنانِ در معرض یائسگی باشد. داشتن اضافه وزن می‌تواند خطر ابتلا به چاقی، دیابت و بیماری قلبی عروقی را افزایش دهد.

اگر میزان استروژن در بدن‌تان کم است و این بر وزن شما تأثیر می‌گذارد، با پزشک‌تان مشورت کنید. او می‌تواند نشانه‌های شما را ارزیابی کند و در مراحل بعدی شما را راهنمایی کند. خوب است که همیشه یک برنامه‌ی غذایی متعادل داشته باشید و به طور منظم ورزش کنید. با پزشک‌تان در مورد برنامه‌ریزی یک رژیم غذایی و برنامه‌ی ورزشی که برای شما مناسب است، صحبت کنید.

چشم‌انداز

هورمون‌ها، از جمله استروژن، نقشی کلیدی در سلامت کلی شما ایفا می‌کنند. نقص ژنتیکی، سابقه‌ی خانوادگی اختلالات هورمونی یا بیماری‌های خاص می‌توانند سطح استروژن را در شما کاهش دهند.

پایین بودن سطح استروژن می‌تواند در توسعه‌ی روابط جنسی و عملکرد جنسی تداخل ایجاد کند. این کاهش سطح همچنین می‌تواند خطر ابتلا به چاقی، پوکی استخوان و بیماری‌های قلبی عروقی را افزایش دهد.

رو‌ش‌های درمانی طی سال‌ها تکامل یافته و موثرتر شده‌اند. دلیل رخ دادن این مشکل در شما، درمان مخصوص به خودتان، و همچنین دوز و مدت زمان درمان را تعیین خواهد کرد.


اشتراک گذاری مطلب

تمام حقوق مادی معنوی , مطالب برای سلامت ما محفوظ است